TSUE C-744/24: Przełomowy wyrok dla kredytobiorców a sankcja kredytu darmowego

Wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24 to przełomowe rozstrzygnięcie dla polskich kredytobiorców. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, powołując się na Dyrektywę 2008/48/WE, potwierdził, że naruszenia obowiązków informacyjnych przez banki mogą skutkować sankcją darmowego kredytu – niezależnie od skali uchybienia. To kolejny wyrok TSUE chroniący konsumentów przed nieuczciwymi praktykami instytucji finansowych. 

W praktyce wyrok oznacza ścisłe rozdzielenie dwóch kategorii. Pierwszą jest całkowita kwota kredytu, czyli środki faktycznie oddane do dyspozycji kredytobiorców. Drugą stanowią wszelkie koszty związane z kredytem, których nie wolno utożsamiać z kapitałem. Właśnie to rozróżnienie staje się kluczowym argumentem przy dochodzeniu sankcji kredytu darmowego. 

TSUE jednoznacznie wskazał, że do kapitału nie można zaliczać prowizji, opłat administracyjnych ani składek ubezpieczeniowych. W tym kontekście szczególnie istotne jest stanowisko dotyczące naliczania odsetek. Trybunał uznał, że oprocentowanie może być stosowane wyłącznie do kwoty realnie wypłaconej kredytobiorcom. Każde rozszerzenie tej podstawy o dodatkowe koszty stanowi naruszenie prawa.

W konsekwencji otwiera to kredytobiorcom drogę do zastosowania sankcji kredytu darmowego i dochodzenia roszczeń wobec banku.

Kredytobiorca zawarł umowę kredytu na kwotę 120 000 zł, jednak faktycznie do jego dyspozycji oddano jedynie 100 000 zł. Pozostałe 20 000 zł stanowiła prowizja pobrana przez bank i skredytowana w ramach umowy kredytowej. Mimo to bank naliczał odsetki od pełnej kwoty 120 000 zł, a więc także od kosztów kredytu.

W świetle zasad wynikających z wyroku C-744/24, oprocentowanie powinno być naliczane wyłącznie od kwoty rzeczywiście wypłaconej, czyli 100 000 zł. Naliczanie odsetek od prowizji stanowi naruszenie prawa i może uzasadniać zastosowanie sankcji kredytu darmowego. W takiej sytuacji kredytobiorca przy zastosowaniu sankcji kredytu darmowego, pozostanie zobowiązanym jedynie do spłaty kapitału faktycznie otrzymanego.

Doświadczenia kancelarii pokazują, że banki na etapie przedsądowym nie decydują się ani na dobrowolne uznanie roszczenia kredytobiorcy, ani na przedstawienie godnej propozycji ugody. Perspektywa sankcji kredytu darmowego zmienia jednak rachunek ryzyka po stronie banku. W praktyce dopiero rozpoczęcie postępowania sądowego skłania banki do realnych rozmów.

Kredytobiorcy, którzy decydują się na ten krok, uzyskują lepsze warunki. Co więcej, wyrok TSUE C-744/24 może dodatkowo wzmocnić tę tendencję – banki będą musiały uwzględniać rosnące ryzyko przegranych spraw i coraz częstszego zasądzania sankcji kredytu darmowego.

Każdy miesiąc zwłoki może oznaczać dalsze koszty dla kredytobiorców. Upływ czasu może również zamknąć kredytobiorcy możliwość dochodzenia roszczeń od banku. Bardzo istotny jest czas. Kredytobiorcy mogą powołać się na sankcję kredytu darmowego w trakcie trwania umowy lub wyłącznie do roku czasu od jej zakończenia. Warto więc jak najszybciej przeanalizować swoją umowę kredytową. Kredytobiorcy nie powinni jednak działać samodzielnie bez wsparcia specjalistów.

Kancelaria Mędrecki Wilk i Wspólnicy od lat wspiera kredytobiorców w sporach z bankami, chroniąc interesów konsumentów. Analizuje umowy, identyfikuje naruszenia, inicjuje sprawy sądowe. Pomoc obejmuje również negocjacje z bankami oraz reprezentację na każdym etapie postępowania.

Skorzystaj z bezpłatnej analizy Twojej umowy kredytowej.