22 stycznia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał jedno z najważniejszych orzeczeń w ostatnich latach dotyczących kredytów frankowych – sprawę oznaczoną sygnaturą C-902/24. Orzeczenie to ma fundamentalne znaczenie dla tysięcy kredytobiorców prowadzących spory z bankami, a także dla pełnomocników reprezentujących konsumentów przed sądami w Polsce i innych państwach UE.
W poniższym artykule wyjaśniamy jego znaczenie prostym językiem, wskazujemy praktyczne skutki dla kredytobiorców i banków oraz przedstawiamy, dlaczego warto skontaktować się z kancelarią Mędrecki, Wilk i Wspólnicy, specjalizującą się m.in. w sprawach kredytów indeksowanych i denominowanych do wlaut obcych.
Jakie jest tło sprawy C-902/24?
Skąd wzięła się sprawa TSUE? Sprawa C-902/24 trafiła do Trybunału na wniosek polskiego Sądu Okręgowego w Warszawie, który miał istotne wątpliwości co do interpretacji unijnej Dyrektywy 93/13/EWG o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich w kontekście kredytów waloryzowanych kursem walut obcych (tzw. kredytów frankowych).
Sąd krajowy zadał TSUE pięć pytań prejudycjalnych, w sprawie toczącej się między kredytobiorcami – konsumentami a Santander Bank Polska S.A., które koncentrowały się na prawach konsumentów oraz granicach obrony banków w procesach o unieważnienie umów kredytów i zwrot kosztów.
Najważniejsze zagadnienia pod lupą Trybunału
1. Czy bank może powoływać się na potrącenie wierzytelności?
W polskich sprawach były praktyki, w których bank – mimo że kwestionował nieważność umowy – jednocześnie próbował wykorzystać zarzut potrącenia wobec roszczenia konsumenta o zwrot wpłaconych rat. Trybunał miał ocenić, czy takie działanie nie narusza zasad ochrony konsumenta przewidzianych w prawie UE.
2. Czy bank może „na wszelki wypadek” wezwać do zwrotu kapitału?
Sąd zwrócił się z pytaniem, czy bank może wysyłać konsumentowi wezwanie do zapłaty całego kapitału kredytu w krótkim terminie (np. 14 dni), nawet jeśli umowa nadal jest sporna i jej ważność nie została ostatecznie rozstrzygnięta.
3. Czy konsument może zostać obciążony kosztami procesu?
Ostatnie pytanie dotyczyło sytuacji, gdy bank w ramach swojej obrony podnosi zarzut potrącenia – czy w takiej sytuacji konsument może zostać obciążony kosztami procesu za część powództwa oddalonego przez sąd.
Co postanowił Trybunał UE w wyroku C-902/24?
1. Bank może podnosić zarzut potrącenia, ale…
Według TSUE bank może podnosić zarzut potrącenia wierzytelności o zwrot kapitału z roszczeniem konsumenta, również jako zarzut ewentualny – także wtedy, gdy w tym samym czasie kwestionuje ważność umowy. Okoliczność ta wskazuje, że prawo unijne nie zakazuje stosowania takiej obrony procesowej.
2. Ograniczenia ochrony konsumenta
Trybunał podkreślił jednak, że taka strategia banku nie może naruszać ochrony konsumenta przewidzianej dyrektywą 93/13/EWG. Bank nie może dla własnej korzyści uczynić roszczenia wymagalnym, zanim sąd nie stwierdzi nieważności umowy.
3. Skutki wezwań do zwrotu kapitału
Zgodnie z wyrokiem, wezwanie banku do zwrotu kapitału nie powoduje automatycznego naliczania odsetek za opóźnienie, dopóki sąd nie orzeknie nieważności umowy kredytowej – co ochroni konsumentów przed technicznym obciążaniem kosztami jeszcze przed zakończeniem procesu.
4. Koszty procesu
Trybunał jasno wskazał, że rozliczenia procesowe przy zastosowaniu zarzutu potrącenia muszą być tak prowadzone, żeby nie odstraszały konsumentów od dochodzenia ich praw, w szczególności nie obciążały ich nadmiernymi kosztami.
Jakie praktyczne skutki ma wyrok TSUE dla frankowiczów?
Pełniejsza ochrona konsumenta w procesie
Wyrok eliminuje część technicznych narzędzi procesowych, które banki mogły używać, aby opóźniać sprawy lub obciążać konsumentów kosztami, zanim zapadnie prawomocne orzeczenie stwierdzające nieważność umowy.
Większa pewność co do rozliczenia stron
Możliwość stosowania zarzutu potrącenia w jednym postępowaniu może przyspieszyć i uprościć rozliczenia obu stron, pod warunkiem respektowania zasad ochrony konsumenta.
Ograniczone możliwości Banku do żądana swoich roszczeń
TSUE potwierdził istniejące już zasady wzajemnych rozliczeń stron, z których wynika, iż nawet w przypadku uwzględnienia potracenia i rozliczenia stron w wyroku, sąd orzekający w sprawie nie powinien uwzględniać dodatkowych kwot o które optują banki – czyli w tym przypadku odsetek za opóźnienie. Nie stanowi to natomiast przeszkody do uwzględnienia w rozliczeniu odsetek za opóźnienie należnych konsumentowi, jako skutek odstraszający.
Dlaczego ten wyrok jest przełomowy?
1. Jednolite standardy ochrony konsumenta
Orzeczenie stanowi ważne uzupełnienie linii orzeczniczej TSUE dotyczącej kredytów waloryzowanych kursem walut obcych, która do tej pory koncentrowała się głównie na nieuczciwych klauzulach umownych i prawie konsumentów do pełnego zwrotu.
2. Potencjalny impuls do zmian w orzecznictwie krajowym
Wyrok ten wskazuje polskim sądom, jak interpretować zagadnienia związane z potrąceniem, wezwaniami do zapłaty i kosztami procesu w świetle prawa Unii Europejskiej. Może to znacząco wpłynąć na sposób prowadzenia sporów frankowych w Polsce.
3. Konsekwencje wyroku
Trybunał jasno wskazał, że ewentualny zarzutu potrącenia skutkuje tym, że dopóki przedsiębiorca podnosi, iż umowa zawarta z konsumentem jest ważna, każde wezwanie, które doręcza konsumentowi w celu zwrotu pożyczonego kapitału, nie może wywoływać skutków, w szczególności w zakresie skutku „wymagalności” , który umożliwia naliczanie ustawowych odsetek za opóźnienie.
Co dalej? Jakie są kroki praktyczne dla frankowiczów?
Sprawdź swoją sprawę frankową z ekspertem
Każdy przypadek kredytu frankowego ma swoją specyfikę – analiza umowy, strategii banku oraz sposobu prowadzenia procesu jest kluczowa.
Skorzystaj z doświadczenia kancelarii
Jeśli prowadzisz sprawę przeciwko bankowi lub dopiero rozważasz jej wszczęcie, profesjonalna analiza ryzyka oraz strategii procesowej zgodnej z orzecznictwem TSUE jest niezbędna.
Nasza Kancelaria pomaga kredytobiorcom frankowym efektywnie dochodzić ich praw, analizuje umowy, przygotowuje pozwy, działa w sądach krajowych oraz aktywnie współpracuje z ekspertami ds. prawa UE.
Co zmienia Wyrok Trybunału UE z 22 stycznia 2026 r.? | Podsumowanie
Wyrok TSUE z 22 stycznia 2026 r. w sprawie C-902/24 to jedno z ważniejszych orzeczeń wpływających na sposób rozliczania umów kredytów frankowych między konsumentami a bankami. Trybunał potwierdził, że:
- banki mogą stosować zarzut potrącenia, ale z zachowaniem ochrony konsumenta,
- wezwania do zwrotu kapitału nie mogą powodować automatycznych negatywnych skutków dla kredytobiorców,
- koszty procesu i praktyki proceduralne muszą być prokonsumenckie i przejrzyste.
To orzeczenie zwiększa przewidywalność sporów i daje kredytobiorcom lepsze narzędzia do walki o swoje prawa.
Masz kredyt indeksowany lub waloryzowany kursem obcym?
Chcesz sprawdzić, jak wyrok TSUE wpływa na Twoją sprawę?
Potrzebujesz pomocy prawnej w sporze z bankiem?
Skontaktuj się z naszą Kancelarią już dziś – umów konsultację i uzyskaj pełne wsparcie prawne oraz strategię działania dopasowaną do Twojej sytuacji.
Najczęściej zadawane pytania
Czy bank może stosować zarzut potrącenia wobec roszczeń frankowicza?
Tak, TSUE potwierdził, że bank może stosować zarzut potrącenia, ale nie może naruszać ochrony konsumenta ani przyspieszać wymagalności roszczeń przed rozstrzygnięciem sądowym.
Czy wezwanie banku do zwrotu kapitału powoduje naliczanie odsetek?
Nie. Do momentu prawomocnego orzeczenia sądu, wezwania nie wywołują automatycznych skutków finansowych wobec kredytobiorcy.
Czy konsument może zostać obciążony kosztami procesu, jeśli bank podnosi zarzut potrącenia?
TSUE wskazał, że koszty procesu powinny być prokonsumenckie i nie odstraszać kredytobiorców od dochodzenia swoich praw.




