Nie ma wątpliwości, że w ostatnich latach frankowicze coraz częściej wygrywają w sądach, w ponad 98% spraw. Unieważnienia umów kredytowych stały się powszechne. Jak banki reagują na tę tendencję? Pozwami kierowanymi przeciwko kredytobiorcom. Chcą w ten sposób ograniczyć własne straty i wywołać presję na konsumentów dochodzących swoich praw.

Kredytobiorcy, którzy wchodzą w spór z bankiem, często zastanawiają się, czego mogą się spodziewać. Warto więc wyjaśnić, o co banki pozywają i jakie kroki pozwalają się bronić.

Dlaczego banki pozywają frankowiczów?

Po wyrokach unieważniających umowy kredytu banki tracą prawo do odsetek i innych korzyści, które czerpali przez lata związania umową kredytową z frankowiczem. Coraz większa liczba kredytobiorców decyduje się na pozwy, co z kolei generuje dla banków bezsporne straty finansowe.

Banki sięgają więc po narzędzia pozwalające im się „odbić”, pozwy przeciwko. Liczą również na to, że ryzyko pozwu skłoni część frankowiczów do rezygnacji z dochodzenia swoich praw.

Młotek sędziowski na tle kodeksów prawnych

Czego domagają się banki w swoich pozwach?

Najczęstsze roszczenia pojawiające się w pozwach banków dotyczą zwrotu kapitału wypłaconego kredytobiorcom. Banki wskazują, że unieważnienie umowy oznacza konieczność rozliczenia się stron. Kredytobiorcy faktycznie muszą oddać kapitał, jednak nie oznacza to, że żądania banków są zawsze zasadne.

W niektórych sprawach banki próbują domagać się więcej niż same wypłaciły. Pojawiają się żądania wynagrodzenia za korzystanie z kapitału lub innych dodatkowych świadczeń.

Pozwy obejmują również odsetki ustawowe oraz koszty sądowe, które mają dodatkowo obciążyć kredytobiorców. W wielu przypadkach stanowią one formę nacisku, której celem jest zniechęcenie frankowiczów do dalszego prowadzenia procesu.

Czy bankom należy się wynagrodzenie za korzystanie z kapitału?

Ta kwestia była przedmiotem intensywnej dyskusji prawnej. Banki twierdziły, że po unieważnieniu umowy powinni otrzymać dodatkowe wynagrodzenie za możliwość korzystania przez kredytobiorców z kapitału. Argumentowały, że stanowi to „ekwiwalent” utraconych odsetek.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, uznał jednak że takie roszczenia naruszają prawny sens unieważnienia umowy zawierającej klauzule niedozwolone. Kredytobiorcy, którzy padli ofiarą nieuczciwych zapisów, nie mogą być obciążani dodatkową sankcją finansową.

Dla frankowiczów oznacza to ważną ochronę. Unieważnienie umowy nie wiąże się z dodatkowymi kosztami wynikającymi z żądań banku.

Jak wygląda obrona przed pozwem banku?

Kredytobiorcy mają prawo bronić się przed roszczeniami banku. Najskuteczniejszą strategią jest powiązanie obrony z własnym roszczeniem przeciwko bankowi. Jeśli frankowicze wnoszą pozew o unieważnienie umowy, mogą potrącić roszczenia lub wykazać, że bank nie ma podstaw do dodatkowych żądań.

W praktyce obrona polega na wykazaniu, że to bank odpowiada za powstanie nieważnej umowy. To on stosował klauzule niedozwolone i przenosił ryzyko kursowe w sposób jednostronny.

Profesjonalna reprezentacja w procesie umożliwia właściwą ocenę roszczeń banku, przygotowanie odpowiedzi na pozew oraz zabezpieczenie interesów kredytobiorców. Kancelarie wyspecjalizowane w sprawach frankowych prowadzą analizę dokumentów, przygotowują pisma procesowe i reprezentują klientów w sądzie. Dzięki temu frankowicze mają realną szansę na obronę.

Tabela kursu walut

Czy banki będą nadal pozywać po wejściu w życie ustawy frankowej?

Zapowiadane zmiany prawne wzbudzają wiele emocji. Ustawa frankowa ma wprowadzić zasady rozliczeń pomiędzy stronami. Jednak banki mogą w dalszym ciągu kierować pozwy, jeśli uznają, że taka droga pozwala im odzyskać kapitał lub zwiększyć presję negocjacyjną.

Dlatego tak ważna jest aktywna postawa kredytobiorców. Złożenie pozwu przeciwko bankowi daje im nie tylko ochronę, ale również realną szansę na uzyskanie korzystnej ugody. Ustalenie taktyki procesowej już na etapie składania własnego pozwu pozwoli uchronić się przed bezzasadnymi roszczeniami banku.

Jak kancelaria może pomóc frankowiczom?

Kancelaria Mędrecki Wilk i Wspólnicy od lat prowadzi sprawy frankowe i reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami. Pomaga na każdym etapie postępowania. Analizuje sytuację klientów, wyjaśnia ryzyko, przygotowuje pozew i zajmuje się obroną przed roszczeniami banków. Pozwala to przejść przez cały proces w sposób bezpieczny i uporządkowany.

Rzut z góry na stół, na którym leży młotek sędziowski i otwarty kodeks

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego bank pozywa frankowiczów po wyroku unieważniającym umowę?

Banki próbują odzyskać kapitał kredytu z uwagi na ryzyko przedawnienia oraz dodatkowe środki np. wynagrodzenie za korzystanie z kapitał ukredytu. Pozwy są też formą presji na kredytobiorców, aby zniechęcić ich do dalszych roszczeń.

Czego domagają się banki w pozwach przeciwko kredytobiorcom?

Najczęściej żądają zwrotu kapitału, odsetek ustawowych oraz kosztów postępowania. Czasem próbują dochodzić dodatkowych świadczeń, które nie znajdują podstaw w orzecznictwie.

Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?

Nie. Sądy uznają, że takie roszczenia są sprzeczne z prawem i naruszają zasady ochrony konsumentów.

Jak się bronić przed pozwem banku?

Najskuteczniej poprzez wniesienie własnego pozwu o unieważnienie umowy oraz profesjonalne przygotowanie odpowiedzi na pozew. Pomaga to wykazać, że roszczenia banku są bezzasadne.

Czy po wejściu w życie ustawy frankowej banki nadal będą pozywać klientów?

Tak. Ustawa nie wykluczy sporów. Banki mogą nadal kierować pozwy, jeśli uznają to za korzystne. Kredytobiorcy powinni więc aktywnie dochodzić swoich praw.

author avatar
Ewelina Piosek
Radca prawny, absolwentka jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo WPiA Uniwersytetu Opolskiego. Swoje doświadczenie zdobywała w kancelariach na terenie województwa opolskiego. Posiada doświadczenie w obsłudze jednostek budżetowych, małych i dużych przedsiębiorców oraz klientów indywidualnych, w zakresie prawa karnego, administracyjnego oraz cywilnego. Specjalizuje się w prawie cywilnym, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony konsumentów w sporach przeciwko instytucjom finansowym.